RV Nautilus >>>> Toerroeien >>>> Verslagen van toertochten

Haventocht 3 juni 2007
SAIL Amsterdam 2005
Rotterdam Rond 16 juli 2005
Côte d'Azur
Lingetocht 2003
Roeien op de Thames met 5 Nautilianen en 5 Rijnmonders

Haventocht 18 mei 2008

Enkele roeiers van RV Pontos deden mee met de haventocht en schreven er het volgende over.

Tijdens de voorbereiding van deze roeitocht kreeg de toercommissie twee dingen te horen: Roeiers die mee wilden moeten zeer ervaren toerroeiers zijn met veel toerkruisjes en het aantal Pontosroeiers mocht maximaal vier bedragen.
Ons Rotterdams contact was daar zeer beslist in. De toercommissie werd hierdoor geconfronteerd met een stevig dilemma. Na ampele overwegingen heeft de toercommissie besloten d meest ervaren roeiers uit zijn midden af te vaardigen.
Op 18 mei 2008 ’s morgens om 6.00 uur schoolde een klein gezelschap fanatieke toerroeiers samen aan de bar van het onderkomen van Pontos aan het Geldersche Diep te Lelystad. Vandaag zou het dan gebeuren.

Rotterdam is een havenstad ergens ten zuiden van Amsterdam. Moeilijk te vinden, maar uiteindelijk is het dan toch gelukt. Je moest voor de Van Brienenoordbrug ergens rechts en dan drie keer om de klok heen en dan was je er veel te vroeg dus voor een zondagmorgen. In de historische sociëteit van Nautilus, een roeivereniging met 2 locaties te Rotterdam werden we welkom geheten. Het uitzicht was adembenemend. Niet alleen de indrukwekkende skyline van Rotterdam, maar ook de boot van de havendienst, die ons zou begeleiden is op de foto zichtbaar.
Na veel vijven en zessen lagen er een heleboel boten in het water. In iedere boot was een lid van Nautilus aanwezig. Ik werd ingedeeld in de Ahoy, een bejaarde wherry. Onze begeleidster was Sofieke, die ons met vastberadenheid over het woelige water loodste. Na vertrek uit de Nautilushaven gingen we met afgaand tij naar het westen. Bij het Boerengat stuurboord uit naar de Wijnhaven. Van de oude meuk is weinig meer over, alles is vervangen door nieuwbouw, waarvan sommige panden waarlijk interessant zijn.
Havenactiviteiten zijn er ook nauwelijks meer. Gelukkig is er het Scheepvaartmuseum en is de Leuvehaven omgebouwd tot een museumhaven. Terug naar de Nieuwe Maas, waar de RPA 10 ons opwachtte voor de begeleiding naar Schiedam over het vanwege de scheepvaart soms zeer woelige water van de Nieuwe Maas. De RPA10 begeleidde ons heelhuids langs de Veer-, Sint Jobs-, Park-, Schie-, IJssel-, Lek-, Keile-, en Merwehavens. Uiteindelijk kwamen we aan in de Spuihaven in Schiedam. Onze boot was gaan lekken, maar de lunchpauze werd benut om de boot met een goedje wat in het Rotterdams Dukteep wordt genoemd te behandelen.
De rest van de tocht hoefde er niet meer te worden gehoosd. Na een heerlijke lunch in een lunchtent aan het water waar wij zojuist hadden gevaren, werd het tijd om weer op te breken voor een bezoek aan de zuidelijke havens van Rotterdam. Inmiddels was het tij gekeerd. Met opkomend tij zouden wij de zware tocht naar de nautilushaven beginnen. Mooie plannen, maar dat ging niet zomaar. In de Rotterdamse haven hebben “zeeboten” voorrang op roeiboten en dat is maar goed ook. Niet alleen zijn zeeboten onwijs groot, ze gaan ook nog eens veel sneller dan je denkt. Maar het waren er ineens wel een stuk of zeven en dan moet je we heel lang wachten.

Enfin, eindelijk kregen we toestemming om over te steken. We roeiden langs de Eemhaven, de Werkhaven, de Heysche Haven en de Heyplaat naar de Waalhaven. Deze haven was ooit eens de grootste gegraven haven ter wereld. Inmiddels zijn er natuurlijk grotere havens gegraven, maar de Waalhaven is nog steeds indrukwekkend met veel activiteiten.
Na een rondje Waalhaven werden we weer de Nieuwe Maas op gestuurd, waar veel scheepvaart was en nogal wat wind tegen stroom.
Van Nautilus een nieuwe techniek geleerd om golven met een wherry op een goed manier te nemen. We kennen allemaal de techniek waar bij de boot evenwijdig ligt aan de golf met de riemen plat op het water en een hoog boord in de richting van de golf. Dat is een prima techniek als er een of twee golven zijn van een passerende motorboot. Van onze nautileense schipper Sofieke heb ik geleerd dat je ook met de boeg haaks op de golf een golf kan nemen door op het juiste moment LAAT LOPEN en OPRIJDEN te roepen. Het werkte fantastisch.
Na het verlaten van de Waalhaven voeren wij een stuk langs de Sluisjesdijk met een aantal kleine privéhaventjes tot we bij de Maastunnel kwamen.
Na de Maashaven passeerden wij Katendrecht, de Rijnhaven, de Spoorweghaven en de Binnehaven. Daarna gingen wij de Koningshaven binnen. De Koningshaven is een bijzondere haven omdat hij over twee ingangen beschikt aan weerszijden van de Hef.
Bij Feijenoord moesten we oversteken. Tijdens de oversteek bracht de RPA 10 ons het traditionele saluut van de havendienst. “Zo doen wij dat in Rotterdam” was het commentaar van de schipper van de RPA 10.
Na het binnenbrengen van de boten werden wij onthaald op een uitstekend banket.
Wij hebben in ieder geval genoten van een heel bijzondere roeidag. Ik wil van de gelegenheid gebruik maken om alle mensen van Nautilus hartelijk te danken voor de bijzonder gastvrije ontvangst en voor de bijzondere roeidag.

Lelystad, 25 mei 2008
Hans Beukers
 

Haventocht 3 juni 2007

Begin jaren ’90 had een van de Nautilusleden het idee geopperd om leden van de vele Nederlandse roeiverenigingen kennis te laten maken met het roeien op de rivier in de havenstad Rotterdam. De gasten worden ingedeeld in zo’n 20 wherries en in elke boot zit een stuurman met een rivierdiploma. Bovendien is er begeleiding van een patrouilleboot van de Rotterdam Port Authorities (RPA).

Dat dit een succesformule was, bleek wel uit het feit dat op 3 juni 2007 deze tocht voor de zestiende keer werd georganiseerd. Uit alle delen van het land kwamen de deelnemers.

De tocht voerde van de oostgrens van Rotterdam naar Schiedam vice versa. Daarbij worden diverse havens aangedaan, die normaliter niet toegankelijk zijn, maar onder begeleiding van de RPA wordt daar één keer per jaar toestemming voor gegeven. Een van de gasten had zo’n haast om naar Schiedam te gaan, dat hij ’s morgens reeds de tram daarheen nam. Maar de organisatie wist hem uit de tram te plukken. Via een steiger kon hij halverwege de tocht nog in de boot stappen.

Het contact met de patrouilleboot werd gehouden met de mobiele telefoon. In de eerste boot zat de aanvoerder en in de laatste boot een heuse secretaresse met haar mobieltje.
De gasten hadden ogen en handen te kort. ’s Morgens kregen zij al een tas vol met informatie over Rotterdam, een beschrijving van alle bezienswaardigheden, een pen en een flesje vruchtenyoghurtdrank.

De dag werd afgesloten met een heerlijk buffet. Er werden diverse toespraken gehouden, waarbij de dank aan de onmisbare stuurlieden zeer groot was. Bovendien is er de uitstekende samenwerking met de bevriende KRZV De Maas, van wie er altijd boten en ook stuurlieden geleend mogen worden.
Bij het afscheid was er een kaart om op te sturen en het Haventocht aandenken in de vorm van (hoe kan het ook anders) een houder voor een mobiele telefoon.

Op deze website staan onder het punt Haventocht, een groot aantal foto’s, die door de diverse deelnemers gemaakt zijn.

SAIL 2005: een fantastische roeidag

Zondagmorgen 21 augustus, half zes ‘s-morgens, nog met de slaap in de ogen, stonden we met z’n 27-en klaar om te vertrekken naar Amsterdam, voor een dagje Sail. De boten, 6 wherries, waren ons al vooruit gesneld en lagen klaar bij roeivereniging RIC in Amsterdam. Na een kop koffie en een voorspoedige tewaterlating ging het samen met nog 20 boten van andere verenigingen die ook RIC als vertrekpunt hadden opgekregen, richting Het IJ. Van te voren was een programmaboekje, met routebeschrijving en kaart uitgedeeld. Nou dat we niet de enigen waren werd al snel duidelijk.
In totaal 200 roeiboten verzamelden zich, waarna we onder begeleiding van waterpolitie, havendienst en vrijwiliggers van de Amsterdames roeiverenigingen Het IJ op gingen en langs een min of meer vrij gemaakte roeibaan een rondje langs alle tallships en wat dies meer zij konden maken. Heel indrukwekkend, een drukte van belang en erg gezellig. Ondertussen was het ongeveer lunchtijd en werden we richting Marinecomplex gedirigeerd. Het aanleggen van zoveel roeiboten is bepaald geen kleinigheid en al met al duurde het dan ook even, maar uiteindelijk vond iedereen een plekje.
Bij het betreden van het Marinecomplex heb ik nog even gedacht me voor te stellen als de heer Wilders met de vraag of ze nog een kamer voor me hadden, maar m’n haar had daarvoor niet de goede kleur en het gedachtengoed van Wilders staat me nog minder aan,.dus maar niet gedaan. Na een lekkere lunch, (broodjes, fruit en drinken) en een stoffelijk aandenken aan de tocht, hebben we ‘s-middags nog een rondje gevaren door de grachten. Ook hier waren we niet de enigen, maar al met al wel een heel aparte sfeer, met al dat varende spul door hartje Amsterdam. Rond half vijf was iedereen weer gearriveerd bij RIC en hebben we de boten weer afgetuigd (heet dat zo?). Een zeer geslaagde dag, dus wil je over vijf jaar ook mee, teken dan t.z.t. snel in want de zaak is zo weer uitverkocht. Sofieke en alle anderen, met name de leden van de roeiverenigingen in Amsterdam, bedankt voor een grandioze roeitocht.

Peter van de Witte

Gastentocht Rotterdam Rond een groot succes

Op 16 juli 2005 gingen 22 boten het water op voor een ‘Rondje Rotterdam’, een marathon toertocht van 54 km. Voor deze gastentocht hadden zich 91 deelnemers gemeld van 15 roeiverenigingen uit heel Nederland.
De tocht voerde vanaf de OP lokatie aan de Nieuwe Maas via de Parksluizen, over Schie en Schiekanaal via de Bergsluis naar Nautilus aan de Rotte waar een koffiestop werd gemaakt. De Rotte werd vervolgd tot de sluis bij Zevenhuizer Verlaat, waar de lunch aan boord kwam.
Na de Ringvaart met superlage bruggetjes, waar iedereen plat moest en zelfs stuurstoelen moesten worden neergehaald, kwamen de roeiers via de IJssel weer op de Maas. Bij de OP werd iedereen onthaald op een drankje.
Het prachtige weer, de heerlijke lunch en de gevarieerdheid van het roeiwater –van brede Nieuwe Maas tot landelijke Rotte tot smalle Zevenhuizer Ringvaart- maakten deze dag tot een succes.

Côte d'Azur

Begin oktober 2002 heb ik een zeewaardige 4X+ van de Dordtse uitgeprobeerd, meteen maar op de Middellandse Zee. Dit type boot loopt uitstekend, vaart als een C-vier en heeft een zelflozende goot. Binnenkomend water wordt via die goot en een klep achter de stuurstoel afgevoerd. Het afgesloten bovendek vormt luchtkasten die de boot onzinkbaar maken. De boot heeft koolstof riemen.

Overigens ben ik in 2004 weer mee geweest en heb in La Grande Motte meegedaan aan een internationale wedstrijd zeeroeien over 6 km. Er was maar één damesrace en als veteranen sloegen wij zeker geen slecht figuur. Met 7 man/vrouw (2 bij toerbeurt op de wal) zijn we met een busje en botenwagen naar Zuid-Frankrijk gegaan. De dagtrajecten waren ongeveer 50 km en de eerste 2 dagen waren zo mooi en de zee was zo kalm dat het eigenlijk in wherry’s ook gelukt was.

Wij startten in Toulon onder een brandende zon richting Porquerolles, een soort Bounty-eiland met witte zandstranden. Zwemmen in water van 22° en picknicken onder een palm maakten het geheel lichtelijk aangenaam. Over het Franse eten zal ik het maar niet hebben, een doorlopend culinair feest parallel aan de roeitocht. Na 2,5 dag, we wilden eigenlijk diep in ons hart wel wat ruiger water, koersten we langs Ile de Levant (waar een op de rotsen vastgelopen vrachtschip als waarschuwing voor minder exotisch weer lag) aan op Cavalaire, langzamerhand kwam er meer wind opzetten. De zee werd onrustiger en overal verschenen schuimkoppen. De boot hield het uitstekend en de Dordtse stuurman vond het nodig om vast uit te leggen dat als de boot omsloeg we ons goed aan de kiel moesten blijven vasthouden.

De derde dag van Cavalaire naar de enorme kapen Lardier, Taillat en Camarat voor St. Tropez. Er is nauwelijks bewoning, geen havens en landen is een hachelijke onderneming bij zuiderstorm. Wij waren blij dat we de laatste Cap de St. Tropez konden passeren. Het beeld van het op de rotsen gelopen vrachtschip raakten wij even niet kwijt. Op dit punt aangeland kun je geen noord- zuid- of oosterstorm gebruiken.

Bovenstaand verslag is een stukje uit een geweldig beeldend verhaal van Lex Kempers, een van mijn mederoeiers. Misschien ook een aanmoediging voor een week Nederlandse kust in de “Noordzee”, onze eigen zeewaardige boot. De Dordtse start deze zomer in Duinkerken en vaart dan via Zeebrugge, Cadzand, Vlissingen, Goes weer terug naar Dordrecht. Bij Nautilus bleek daar te weinig animo voor te bestaan. Maar ik denk: “Onbekend maakt onbemind” en hoop nog steeds een ploeg enthousiaste zeeroeiers te kunnen samenstellen.
 
Wil Lokkerbol

Lingetocht 2003

De Lingetocht werd dit jaar gehouden in het weekend van 3 en 4 mei. Drie boten, en iedereen had veel zin om te gaan! Toch zag het er even naar uit dat de tocht niet door zou gaan. Op de avond voor vertrek stormde het flink, en ook op de zaterdagochtend zag het er nog niet veelbelovend uit, een grijze lucht en wat erger was, een fikse wind.

Maar Sofieke heeft voor hetere vuren gestaan. Als je met een botenwagen helemaal naar Frankrijk kunt koersen, dan lukt het ook wel over kronkelige dijken in de Betuwe. Dus we wagen het er op. We zijn met z’n twaalven, Pim en Suzanne, Anton, Sofieke, Vera, Barend en Anne, Charlotte, William, Jan, Han en Joan.

We gaan van start in Gorinchem, en het weer klaart al heel snel op. De omgeving is lieflijk en prachtig, al staan helaas de boomgaarden niet meer in bloei. Gelukkig zijn er ook weinig motorjachtjes, wel veel kano’s gezien. De plaatsjes spreken tot de verbeelding Fort Asperen, Acquoy, Gellicum, Rumpt. De dagelijkse hectiek van de Randstad is verdwenen. Al snel leggen we aan, en we worden getrakteerd op de verrukkelijkste cake ooit geproefd, door Suzanne gebakken. Noten, fruit, kruiden, meel van de biologische molen, om je vingers bij op te eten!

De nacht brachten wij door in Buren, een prachtig plaatsje, de Oranjegezinde onder ons zullen wel weten dat hier één van de vrouwen van Willem de Zwijger vandaan komt, juist ja, Anna. We hebben eerst pannekoeken gegeten, nog zonder n geschreven de Betuwe! We zouden de nacht doorbrengen in een Tipi, een wigwam, niet echt iets wat je verwacht aan de oer-Hollandse oevers van de Linge maar wel iets om je op te verheugen. Uiteindelijk bleek het toch ruimer om in een gewone grote tent te slapen, en daar brachten wij knus met ons twaalven de nacht door, zonder dat harde maatregelen werden genomen tegen de snurkers onder ons. Roeien verbroedert en leidt tot tolerantie! Voor het slapen gaan zijn we eerst door Buren gaan wandelen, een mooi klein plaatsje met onder andere een prachtig oud weeshuis uit de 17^e eeuw, waarin nu het Marechausseemuseum is ondergebracht.

De terugweg verliep ook voorspoedig, het weer was nog stralender dan de eerste dag en we hebben nog lekker op terrasjes gezeten. We kunnen terugkijken op een geslaagde tocht.

Joan van der Lingen

Roeien op de Thames met 5 Nautilianen en 5 Rijnmonders

Een botenwagenproject van de Roeibond, leuk, maar daar komt meer voor kijken dan je aanvankelijk vermoedt. Enthousiast als ik was, ik had al twee roeivakanties “in het groot”meegemaakt, heel leuk maar doordat er 14 gevulde boten meedoen, zat je ietwat in een keurslijf. Ik wilde weten of het “in het klein”anders was. Nou, dat klopt, maar voordat je 10 mensen bij elkaar hebt! En dan, vergaderen, wie doet wat, hoe willen we het, nog even met elkaar roeien, even aan elkaar wennen.

Een hachelijke onderneming, hoorde ik hier en daar, hoe kun je in vredesnaam met Rijnmonders op stap gaan: die kunnen niet roeien en niet sturen. (klopt niet, had ik tijdens de elfstedentocht, die ik als gast van Rijnmond mocht meedoen, al ervaren).
We hadden besloten niet te kamperen, nou dat was ook niet de makkelijkste weg.

In juli zitten de boathouses of vol of de roeiclub heeft geen tijd vanwege de vele regatta’s. Enfin, 5 overnachtingen in een Youthhostel in Oxford, prima overigens, 2 nachten in "the gym"van de Rowing Club in Marlow en 1 nacht in de bar van de Twickingham Rowing Club.

Met een gehuurde bus en een auto de HSS op , vrijdag 4 juli 2003.Een prima overtocht, de rit naar Oxford ging vlekkeloos, de vakantie was begonnen.

Zaterdagochtend, 5 juni, na een prima english breakfast, op pad naar Molesey om de botenwagen op te halen. De club was dicht en wist niets van een overeenkomst met de bond, maar de botenwagen stond er wel. Gelukkig was er nog één member die het hek voor ons open maakte, we konden er gelukkig uit met botenwagen.

Op naar Henley, waar we door Chris van Winden, een coach van de K.N.R.B en journalist van de Telegraaf werden geïnterviewd en gefotografeerd. Het zou in de vaarkrant komen, nooit gezien, vol walging 3 x de Telegraaf gelezen. Zou zo’n coach/journalist dan toch niet betrouwbaar zijn? Overigens was het bekijken van de kermis van Henley’s regatta meer dan de moeite waard. De hele, halve en kwart blote borsten onder leuke strooien hoedjes, de picnics op diverse manieren geserveerd, de opgeblazen mannen en last but not least, de roeiwedstrijden, het was alles zeer de moeite waard. Wij vervolgden onze rit richting Lechlade, waar de boten in het water gelegd werden bij een botenwerf.

Zondag 6 juni, de eerste roeidag.
De ploeg startte bij St. John’s Lock en kwam , gedirigeerd door de walploeg, tot Bablock Hythe, 19 miles. Het weer was prachtig en de walploeg had een leuke ontmoeting met een mannenkoor uit Wales, die speciaal voor hen een lied zong op het Thamespad.

Maandag 7 juni, de tweede dag.
Bij weer mooi weer gingen we door tot Abbingdon, weer 19 miles. Het nemen van de sluizen werd een "piece of cake"voor ons.

Dinsdag, 8 juni, de derde dag.
Het plan was om tot Pangbourne te varen en met het weer en de sluizen zat alles mee, dus er werd met 2 vingers in de neus 22 miles gevaren.

Woensdag 9 juli, de vierde dag.
Op weg naar Marlow, 22 miles verder, de Rowing Club waar we twee nachten gingen slapen. Het is onvoorstelbaar hoe weinig mensen ervan op de hoogte zijn dat er een hollandse ploeg komt, maar leuk is het dan weer, hoe welkom je dan toch maar bent. In Marlow nog een gezellige avond in de bar gehad en onder het genot van diverse drankjes voor eeuwig vriendschap gesloten.

Donderdag 10 juli, de vijfde dag.
Met wat pijnlijke ruggen, het slapen in een bed is toch anders dan op een matje in de gym, Op weg voor onze geplande 20 miles naar Stains, waar we de boten mochten neerleggen en waar we als we hadden gekampeerd , meer dan welkom waren geweest.

Vrijdag 11 juli, de zesde en laatste roeidag.
De laatste roeidag van 16 miles naar Twickenham. Daar wachtte ons een verrassing, het boathouse lag op een eilandje, dus even improviseren hoe de spullen naar de overkant moesten. Uiteindelijk met vereende krachten gelukt. Een schitterend laatste diner buiten met tot slot een verblijf in een Ierse pub, waar muziek en zang van de bovenste plank was. Het slapen in de bar, men had zich een maand vergist, dus de verrassing was groot dat 10 Hollanders de bar bezet hadden, ging voortreffelijk,, het was een zeer vrolijk gebeuren.

Zaterdag, 12 juli, de dag van vertrek.
Met een bootje van de Rowing Club de bagage naar de overkant gebracht, gewinkeld en gelunched en vervolgens richting Harwich - Hoek van Holland. Om 23.55 uur weer rechts rijden en over tot de orde van de dag.

Als captain, admiraal, organisator,duvelstoejager of hoe je het ook zou kunnen noemen , kan ik zeggen dat het me goed gedaan heeft om met een combigroep Nautilus/Rijnmond deze heerlijke Thamestocht te hebben mogen maken. Dankzij de inzet en het diverse talent was het top.
Dank allen en volgend jaar weer??

Emmy Smit

Ga naar boven